Ik ben geen expert. Jij wel?

Het zijn rare tijden. Iedere dag denk ik weer: gebeurt dit echt?

Ja, het gebeurt echt.

Eerst even iets over mij. Ik ben sinds een poos alleenstaand moeder van drie studerende jongeren. Omdat er geen actief co-oouderschap is en nauwelijks overleg, behap ik dit alleen. Er is niemand tegen wie ik ‘s avonds (of in deze tijden van thuiswerken – wat ik als schrijfster overigens altijd al doe – ) overdag even kan verzuchten dat ik het eng vind, dat ik een arm om me heen wil of iemand die mijn zorgen deelt. Ik wil mijn kinderen niet teveel belasten met mijn zorgen omtrent wat er allemaal gebeurt, dus zal ik zelf een coping strategy moeten vinden. Want ja, ik vind het net zo eng als ieder ander. Maar ik ben geen expert.

Het komt op een vreemde manier goed van pas dat mijn leven en dat van mijn kinderen zo overhoop werd gehaald een paar jaar geleden en ik volledig instortte. De strategie die ik toen toepaste, helpt me nu ook.

 

We weten het gewoon niet. We don’t know shit. 

Ik ben graag op social media en zie duizend en een – wat zeg ik, zeventien miljoen – meningen. Iedereen weet het beter, of juist niet. Er wordt paniek gezaaid, er worden cijfers gedeeld, er wordt fake-nieuws verspreid zonder bronnen te checken. Sommige mensen vinden hun houvast in humor, anderen roepen dat dit een samenzwering is om ons allemaal aan een vaccin te krijgen en dat ze dat gaan weigeren, weer anderen roepen dat het maar een griepje is. Er ontstaan boze discussies online omdat er mensen zijn die roepen dat er niemand meer op straat mag en die zich boos maken om mensen die in het lentezonnetje nu buiten zijn. Italiaanse drama’s worden gedeeld om vooral te laten zien hoe erg het is.

Mensen, we weten dat dit erg is. En wat ook waar is: we don’t f*cking know what the future will bring! Achteraf, ja, kunnen we zeggen: dat deden we niet goed, of, – hopelijk – dat deden we wel goed.

Tot die tijd pas ik de strategieën toe die ik ook toepaste toen ons gezin verlaten werd. Ik kon toen geen liefdeslied meer horen zonder enorm te huilen om de teksten, en dus zette ik (serieus) Koreaanse zenders op of een Bollywood playlist. Ik begreep niets van de tekst, maar er was toch muziek en dat was troostend. Ik blokkeerde op sociale media wat en wie ik moest blokkeren om mezelf niet steeds bloot te blijven stellen aan pijnlijke posts. Ik leerde: angst en paniek en woede en verdriet veranderen niets aan de feiten. En het feit was duidelijk. Ik leerde ook: ik had nooit kunnen voorzien hoe mijn leven opeens zo kon gaan verlopen. Net zoals ik nu weet: we weten niet hoe het er over een paar weken/maanden/jaren uit zal zien. Je kunt alleen maar bedenken hoe je het nu voor jezelf en je naasten wilt doen. En ja, achteraf kun je zeggen: ik had dat anders gedaan. Dat heb ik ook als ik naar mijn persoonlijke situatie van toen keek – ik had dingen achteraf veel meer laten versnellen. Maar dat is met de wetenschap van nu.

En die wetenschap is nu is deze: mijn leven is een stuk rijker en voller dan toen. Had ik ook niet bedacht, maar door de situatie leerde ik zoveel waardevols over mezelf, hoe ik reageer, waar ik mee aan de slag moest, aan wie ik echt wat had en wie ik kon missen in mijn leven, hoe sterk ik kan zijn en waar mijn zwakke punten liggen. Dat hoop ik dan in deze situatie ook.

 

Schermafbeelding 2020-03-18 om 10.57.39

Kiss92 en seniorenwinkeluurtjes

Ik ben deze dagen groot fan van radio Kiss92. Een zender uit Singapore. Waarom? Omdat de muziek lekker gewoon is (ik kan weer liefdesliedjes horen 😉 ), en omdat hun houding t.o.v. Covid-19 een prettige is. Er is geen paniek op de radio. Er wordt niet met cijfers gegooid. Ja, ook in Singapore is er corona. Maar er wordt niet steeds gezegd hoeveel mensen het hebben. Singapore is een enorme internationale en Aziatische HUB en ik volg de ontwikkelingen van dat land graag. De mensen hebben, zoals in andere landen waar COVID-19 nog tot minder doden leidden en toch al een poos rondwaart, meer collectiviteitszin. Het wij staat vaak boven het ik. Dus wordt er opgeroepen om niet te hamsteren, omdat iedereen moet kunnen eten. De overheid heeft er een lijst uitgevaardigd wat je per keer mag kopen. Vier pakken tissues (wc-papier, zakdoekjes, keukenrol of facial tissues), niet meer dan voor 30 dollar groenten/fruit, idem voor vlees en zuivel, en maximaal 2 balen rijst.

Dat niet alleen, hand desinfectans wordt in rap tempo bijgemaakt en kwetsbare groepen mogen dat GRATIS ophalen in de winkels. Er wordt omgeroepen tot een meter afstand. Mensen lopen er met mondmaskertjes, maar dat gebeurt doorgaans toch wel makkelijker in Azie. Daar kijkt niemand van op. Ze hanteren nu iets meer social distancing.

De cijfers over besmettingen houden ze enorm goed bij en de bron traceren ze per direct. Op de radio klinkt een ‘we can do this!’ mentaliteit. En daarnaast kondigen ze nog de files aan (nog gedacht dat weten dat er file staat ergens, geruststellend is!), en welke films er draaien. Geruststellend normaal in het nieuwe normaal. 

Op mijn Facebook met vrienden uit de hele wereld, zie ik mooie dingen.  In America bij vriendin M. doen ze aan senioren uurtjes in de supermarkt. Alleen de ouderen kunnen dan winkelen en worden niet onder de voet gelopen door hamsterende hordes jongeren en gezinnen. Wat simpel en doeltreffend!

In Canada heeft Trudeau gezegd dat mensen die hun huur niet kunnen betalen, zich geen zorgen moeten maken.

Ik zie oproepen aan banken om hypotheek inningen ook een paar maanden op te schorten.

Social media distancing

Ik ben een groot fan van sociale media. Als schrijfster is weinig zo fijn als mijn ‘koffieuurtjes’ gewoon online met andere mensen door te brengen. Maar nu ben ik er voorzichtig mee. Ik ontvolg mensen die alleen paniekberichten rondsturen. Of de mensen die erop blijven hameren hoe stom wij allemaal wel niet zijn en hoe intelligent zijzelf zijn, want zij weten het beter. We don’t know shit, denk ik dan. 

Op Twitter zit een heel fijn filter, om berichten over met de hashtags corona en covid uit te zetten. Dat heeft tot een mooie rust op mijn tijdlijn daar gezorgd. Nee, dit is geen struisvogeltechniek, maar gewoon pure zelfbescherming. Ik ben leuker voor mijn kinderen als ikzelf niet in paniek ben en enorm angstig. En aangezien ze het met mij moeten doen, is dat voor nu mijn aanpak. Ook op Facebook ontvolg ik de onruststokers. Ik ben absoluut doordrongen van de ernst van alles. Maar ik doe nu echt aan nieuwsvasten en aan social media distancing – zoals filters gebruiken. Niet de hele dag NU.nl checken. In WhatsApp groepen laten weten dat als er nog meer paniekberichten worden gedeeld, ik er toch uit zal stappen omdat we er niemand mee helpen om angst te verspreiden. Ik heb Facebook wel van mijn telefoon verwijderd. Dat voorkomt dat ik er toch de hele tijd op zit en me angst in laat praten. Alleen via mijn desktop nu. Want juist nu is sociaal contact ook fijn.

download (4)

 

Ja, ik houd afstand. Ga niet naar mijn kwetsbare vader nu. Was tig keer per dag mijn handen. Eet gezond en check iedere dag met mijn kinderen hoe het voelt, hoe het is, of ik kan helpen met iets. En ondertussen bedenk ik welke boeken ik ga schrijven, want lezen blijft belangrijk, ook na Covid-19. Maak ik iedere dag een YouTube filmpje waarin ik voorlees aan kinderen. Bied mijn workshops online aan.

 

Ik ben geen expert. En we zullen niet weten of we nu het juiste doen. Maar laten we elkaar in ieder geval zo goed mogelijk helpen om ook mentaal niet onze shit te verliezen. Wees lief. Ook naar jezelf. Oordeel niet over anderen die in paniek zijn, of juist alles weglachen. Oordeel niet over mensen die mondkapjes dragen nu. Maak je eigen afweging en gebruik als basis wat de experts zeggen – het RIVM en de WHO. Stay safe, lieve mensen! 

 

 

 

One thought on “Ik ben geen expert. Jij wel?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s