Daten

 

Er schijnen, als ik de verhalen moet geloven, fan-tas-tische mensen op datingsites te zitten. Een overschot aan vrouwen. Als een kind in een snoepwinkel, swipen, happnen en daten mannen zich suf. Mannen die overigens gewoon leuke vrouwen hadden. Ik ken er helaas teveel – dat soort vrouwen. 

Die vrouwen moeten nu ook op zoek naar een fan-tas-tische man. Maar waar vind je die? Datingsites? Daar waar diezelfde mannen – die met de gezinsauto de straat uitreden – op zitten, terwijl zij het nakijken hadden?! Je ex tegenkomen op zo’n site is geen hoogtepunt, zeg maar. Dus liever een andere site. Ik was al eens eerder op een datingsite gegaan. Een abonnement van drie maanden. Ik maakte een profiel aan, betaalde en dacht ‘Kom maar op!’ Als hij het kon, dan ik ook!

Maar ik kon het dus niet. Pure paniek als een man liet blijken me leuk te vinden. Ik wilde gewoon leuk gevonden worden door mijn eigen partner, niet door LookingforLove69. Ik reageerde na een poos nergens meer op. Bovendien voelde ik me eigenlijk ook nog gewoon getrouwd. Er was immers geen scheiding, alleen tijd en ruimte nodig.

Chinchilla

Ik deed (date) gewoon helemaal niets meer, tot de betaalde drie maanden voorbij waren. Soms ging ik met vriendinnen – die vrouwen van hierboven- naar de kroeg. Dan keken we kritisch rond. Die is gewoon getrouwd, wisten we en die heeft net z’n vrouw verlaten zonder dat zij het zag aankomen, die gaat z’n vrouw verlaten en iedereen weet het al behalve de vrouw, die heeft een burn-out, die is al zes keer failliet gegaan, die zit in de schuldsanering, die laat z’n chinchilla in z’n bed slapen. Ja, we waren kritisch. Maar dat mag! Als je een tweede kans in de liefde krijgt, moet het goed zijn. Niet zomaar settelen voor het opnieuw settelen. Niet om alleen maar het alleen-zijn te ontvluchten. Als je niet van jezelf kunt houden als gezelschap, hoe kun je dan van een ander verwachten dat deze van je houdt als gezelschap?! En net zoals wij bagage  en een paar kinderen meezeulen, hebben deze mannen dat ook. Dat realiseerden we ons echt wel. Maar dan nog.

 

Schermafbeelding 2018-05-15 om 12.45.22

Een paar maanden geleden dacht ik: misschien moet ik het toch nog eens proberen. Na achttien maanden alleen zijn, kan het misschien wel. Niet meer omdat hij het doet, maar omdat ik mezelf liever niet alleen oud zie worden. Ik wil samen met een mooi iemand. Een andere site. Ik betaalde (deze keer maar voor een maand), maakte een zo eerlijk mogelijk profiel, zette er een paar foto’s op van de maand daarvoor, die waarop toch ook mijn lachrimpels te zien zijn, zette er gewoon mijn echte leeftijd bij. Ja, ja, ik durf. En toen ging ik zelf rondkijken op de site.

Voetmassage

Er zaten leuke mannen bij. Goede banen. Interessante levens. Eerlijk over hun voorbije relatie. Volwassen gedrag. Trotse papa’s. Voorzichtig stuurde ik af en toe een glimlach, maar liever bleef ik aan de zijlijn kijken wat er gebeurde op dat speelveld.

Overigens viel op dat de meeste mannen van mijn leeftijd gewoon op zoek waren naar een jongere versie. Ze wisten tot in detail te beschrijven hoe de vrouw eruit moest zien, en dan werd er een leeftijdswens aan gekoppeld die meestal een jaar of tien onder die van henzelf zat. Ik vond het sneu – van die mannen. Er zijn zoveel leuke vrouwen van a l l e leeftijden.

Ik kreeg allerlei berichtjes. Mannen die me vertelden hoe ze het voor zich zagen (ik heb het hier over de eerste mail, heh, mensen…): ‘Jij komt aanlopen op je hoge hakjes en dan masseer ik jouw voetjes!’

Schermafbeelding 2018-05-15 om 12.46.04

Ik bedankte vriendelijk voor de voetmassages. De mannen in kwestie waren dan vaak gekrenkt. Iets met kleine egootjes, denk ik. Er waren mannen die onmiddellijk zeiden dat mijn woonplaats geen enkele belemmering was. Echt, Groningen was mooi, maar ze pakten zo de boel in om morgen in te trekken. Dat geloof ik graag, maar niet zonder een keer een kop koffie te hebben gedronken. En op dat soort wanhoop knap ik ook af. Mannen zonder foto. (‘Het is meestal niet in mijn voordeel, als ik er een foto opzet.’ Oke, natuurlijk wil ik graag George Clooney. Ik ben zelf ook geen Julia Roberts. Alleen wil het oog ook iets en moet je wel z i e n of je iemand uberhaupt aantrekkelijk vind, meen ik.) Mannen met foto’s die zo uit het politiedossier leken te komen. Mannen die zeiden dat een vrouw vooral mooi moest zijn, intelligent maar wel weten dat de man zorg behoefde, erg gewillig in bed, trouw en en passant ook begrepen dat hij een man was die ook vrijheid wilde.

Peiler

Ik sprak niet af. Ik moet weer leren hoe dat moet. Ik las en herlas, ik overwoog, soms ontstonden er echte gesprekken. Ik vroeg mannen eerlijk hoe hun relatie beëindigd was. Een belangrijke peiler voor me. En ja; als ze hun gezin zo verlaten hebben als wij zijn, dan hoeft het voor mij niet meer. No go, zo’n man, want het zegt iets over karakter, dat zomaar weggaan bij je gezin. Daar heb ik geen zin in. ‘Ze wil me niet meer zien. Het is al vier jaar geleden! Ze is nog steeds zo verdrietig/kwaad op me…’ schreven die mannen verongelijkt. Die vrouwen snapte ik wel. Alhoewel ik over vier jaar gewoonweg gelukkig hoop te zijn. Die mannen kregen een vriendelijke standaardafwijzing. Ik maakte me er lafjes vanaf met ‘Ik heb inmiddels iemand leren kennen via deze site. Veel succes verder!’ Een leugentje om bestwil.

De meeste mannen waren gewoon wel redelijk tot goed gescheiden, nog steeds bevriend met hun ex-vrouw en spraken daar ook vol liefde en respect over. ‘Ik ga veel met de moeder van mijn kinderen om, dat moet je ook kunnen begrijpen, ze is belangrijk voor me.’ Chapeau, dacht ik dan.

 

Schermafbeelding 2018-05-15 om 12.55.46

Ik realiseerde me ook dat ik het moeilijk vond om onder het juk van de afgelopen jaren te komen. Ik was er ongemerkt een stuk kleiner door geworden, zonder het me zo te realiseren. Wie wilde mij nou?!  Was ik überhaupt wel de moeite? Dat. En ook: kan ik ooit nog vertrouwen in iemand en op mijn mensenkennis? Want daar ben ik behoorlijk de mist mee ingegaan de laatste jaren. Een mens kan zich vergissen.

Ik wil ook niet gaan voor iets dat niet helemaal klopt. Als ik nu voor liefde ga, is het weer honderd procent. En bij iemand die dat waard is. Mr. Right-this-time-for-real.

Na twee maanden op de site dacht ik opeens: ik ga er toch maar weer af. Misschien ben ik er toch nog niet klaar voor, meende ik. Eerst maar eens die scheiding geregeld zien te krijgen. Ik heb het druk met mijn schrijven, het boek over de scheiding, jeugdboeken, lezingen. Ik kwam er vaak niet aan toe de mannen gelijk te beantwoorden, wat vaak na een uur of zeven, acht al leidde tot een verontwaardigd ‘Zeg, reageer je nog?’, – waarna ik me weer in allerlei bochten wrong om diplomatiek te zeggen dat ze wellicht beter verder konden zoeken, dat ik van de site af zou gaan.  Ik wil, zolang ze nog helemaal thuis wonen, er volledig zijn voor mijn kinderen en van ze genieten, want dat doe ik. Onze band is sterker dan ooit.

 

 

Na de zomer gaat de tweede alweer op kamers. En ze verdienen een ouder die er nu voor ze is, die kookt, praat, knuffelt, luistert, moppert, ze meeneemt op reisjes. Met wie ze kunnen delen wat ze zelf voelen, denken, meemaken. Dat werkt niet als ik zelf helemaal gefocust zou zijn op een man.

In het wild

Bovendien kom ik er liever een in het wild tegen. Dat die daar is uitgezet door mensen die me kennen, is niet erg. Het alleen zijn is ook niet zo vreselijk. Er zijn avonden dat het eenzaam is – dat zijn de avonden dat ik me weer heel klein voel – en ik durf nog steeds niet alleen een kroeg in, zelfs niet als ik de plek goed ken. Dat is dan maar zo. Ik weet ook zeker dat ik weer iemand tegenkom. En anders niet. Het moet wel een aanvulling in het leven zijn, geen invulling. Ik weet ook steeds beter wat voor type man ik wil. En wat ik zeker niet meer wil.

Ik heb trouwens  besloten het om te draaien: niet dat ik niet klaar ben voor een man, meer dat die mannen niet klaar zijn voor mij. Dat klinkt een stuk fijner. Because I’m worth it (jawel, ik word eindelijk weer een beetje groter!). Ergens loopt een man die wel klaar is voor mij en die als een rots voor me gaat staan, zo iemand waar ik niet omheen kan. Met een beetje Clooney, een beetje Bardem.  

 

 

One thought on “Daten

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s