Het Verending afl 9 – ‘Doe niet zo zielig!’

Waarschuwing: dit blog bevat verdriet, gevloek en Kazachstaanse volksliedjes

 

De ene dag gaat beter dan de andere. Ik herken dit uit de column van Suzanne Rethans in het tijdschrift JAN en uit de columns van collega Anna van Praag. Dat je de ene dag strijdlustig bent en denk; f*ck it all, move on, somewhere out there is happiness! En dat je de andere dag wakker wordt en uren naar het plafond kan staren en niet meer op wilt staan en in het matras wilt verdwijnen. Het is een patroon aan het worden. Alleen is het wat grillig, dat patroon en laat zich moeilijk voorspellen wanneer ik: f*ck it! denk en wanneer ik: hou me vast… denk.

We zitten in het theater, een zondagochtend concert. Mijn jongste zit naast me. Want er moet een dossier ingeleverd worden voor CKV en dit is een prima activiteit daarvoor. Bovendien denk ik dat er wel iets van Einaudi gespeeld zal worden, en dat vindt hij leuk. Maar ik voel het verending in mijn lijf. Onbestendig. Zoals ik vanochtend ook al naar het plafond staarde en wist dat ik eruit moest. Niemand om de veren weg te blazen.

‘Deze zangeres,’ zegt Cor Bakker, wijzend op Fay Claassen, ‘brengt bij mij emotionele incontinentie teweeg. Als ik haar hoor zingen, moet ik huilen en blijft het stromen, soms wel twintig minuten lang.’

Shit. Juist muziek heeft altijd een sterke uitwerking op me. Er is geen radiozender waar ik me nog veilig bij voel, of het nu Q-music is, Jazz FM, of radio2. Alle liedjes uit de top 50 van de afgelopen maanden, zelfs de catchy dancetunes, brengen herinneringen boven en laten me huilen. Laat staan van emotionele nummers. Zo wil ik ook helemaal niet zijn, dit was nooit de ambitie, maar het is er. Ik kijk om me heen. Zoon zit wat verveeld te kijken. Ik dwing mezelf aan andere dingen te denken omdat ik niet in navolging van Cor Bakker twintig minuten wil huilen hier. Aan hoe ik nog steeds geen loodgieter heb voor het dak. Aan de lezing die in overmorgen ga geven en nog wat beter in elkaar moet zetten. En zo kom ik het concert door. Steeds als ik denk: o, o… dan let ik op de schoenen van Cor (in hoeveel kleuren maken ze die, hoe heet deze specifieke tint blauw) of op de belichting van het theater of op mijn zoon, die soms wat wegdut bij de muziek en waar ik dan om moet lachen. Verdorie, is het nou halloween? En ik heb nog geen snoep om uit te delen – zou ik wegkomen met kattenbrokjes? Ik denk aan de GP vanavond op tv. Afleiding… Ik kom het concert zonder kleerscheuren door. En ook de nazit. En daarna, als ik even alleen thuis ben, kom ik zelfs dat droog door, terwijl ik verwoed avocado’s pureer voor guacamole. Het verending fladdert rond in mijn lijf. Dan naar het terras met dierbare mensen en dat gaat ook super. Lachen, gezelligheid, gesprekken. Gevaar geweken. Denk ik. Ik stap in de auto naar huis. Pfieuw. Weer een dag goed doorgekomen, zo goed als. Opgelucht zet ik de radio aan. Ze draaien ze een heerlijk dansnummer, dat ik de afgelopen weken zo vaak meezong. Dat iets betekent. En dan komen ze toch. Twintig minuten lang.

O, en die waarschuwing hierboven? Sommige mensen vinden wellicht dat het wat zielig is, al dit verdriet. Dat zei laatst iemand. ‘Doe toch niet zo zielig,’. Sorry, dit ben ik nu eenmaal, ik ben niet alleen vrolijk en happy-go-lucky, maar ook dit – dit maakt mij een completer mens. En je hoeft het niet te lezen als het je oncomfortabel maakt, of als het te dichtbij komt. Als je alleen de ‘wat zijn we allemaal gelukkig!’-berichten wilt lezen, sla je het verending systematisch over. Vandaar de waarschuwing: bevat vloeken en verdriet. Take it or leave it be. 

Ik ga in ieder geval op zoek naar een Kazachstaanse muziekzender, met louter volksliedjes. Zoals deze: kazahk song

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s