Een komma achter de liefde

Feather in web

Morgen ben je jarig, mam. Het is de eerste verjaardag dat je er fysiek niet meer bent. Vorig jaar deed ik krampachtig mijn best nog te geloven dat je er dit jaar nog gewoon zou zijn. Dat je tachtig zou worden morgen. Maar je lag daar, een schim van jezelf, in dat verpleeghuisbed en bekeek het cadeautje dat we in het vliegtuig hadden gekocht en ik wist ergens dat het je laatste verjaardag zou zijn.

Er is veel gebeurd in dit jaar, mam. Mijn leven is totaal anders aan het worden. Ik hoop dat ik het groei mag noemen later. Ik ben geen wij meer. Hij en ik hebben – samen in overleg – een komma achter de liefde gezet. Ik zeg nog bewust niet: een punt. Een komma. Hij woont hier al niet meer, dat is heftig en misschien wel de grootste verandering maar nodig. Ik kan en wil daar niet teveel over zeggen, mam. Ik fluister het je wel eens een keer toe als ik op je steen zit.

Je oudste kleinzoon vertrekt morgen naar zijn studentenhuis. Ja, niet gedacht, een jaar geleden. Maar ze groeien verder en op en weg. Jij weet dat ik daar tegenop zag. Moederkip. En nu moet ik dat ook nog alleen doen maar ik ga niet knakken. Ik ga rechtop blijven, mam. We hebben ook de kat laten inslapen een paar weken geleden. Hij was invalide geworden. Dus vanaf morgen zijn we met zijn drieën over. En twee katten. Gehalveerd.

Er is een boek met de titel: Verdriet is het ding met veren. Dat klopt. Paniek ook, trouwens. Veren die om mij heen dwarrelen en me omhullen. En soms ook veren die zich uitvouwen tot krachtige arendsvleugels en dan wegvliegen en me kracht geven.

Er zijn in dit jaar niet alleen dit soort verdrietige dingen gebeurd, mam. Er waren ook zoveel mooie momenten, ontmoetingen, ontwikkelingen. Schoolschrijver zijn, kinderen die ik les mocht geven en die ik zag ontwikkelen. Kansen die ik krijg en pak, hoe eng ook. Ik zag aan jou hoe kort het leven toch is, en hoe je aan jezelf verplicht bent daar de juiste richting aan te geven. Dat leer ik de kinderen. De kinderen hier doen het ook geweldig. Alledrie over. Topcijfers. Plezier in het leven en ze gaan zo goed met alles om. Ze pakken me beet als het even niet meer gaat met mij. Ze proberen de veren weg te blazen. Ik voel me soms net een zeilboot op een woeste zee. Hoge golven waar ik even kopje onder dreig te gaan, soms stuurloos, maar vastberaden in rustiger vaarwater te komen, dobberend in de zon op een mooie bestemming. Een plek om weer thuis te komen. Om mij te mogen zijn. Dat gaat ook gebeuren, en daarvoor moet ik eerst door deze zee heen. En dat gaat me lukken, hoe hoog die golven nu ook nog lijken. Lucht happen en doorgaan.

Ik hoop dat ik je op je volgende verjaardag kan laten weten dat het veren-ding prachtige vleugels heeft, en boven me richting geeft aan alles.

roofvogel-athena

 

Kus van mij.

3 thoughts on “Een komma achter de liefde

  1. Ontroerend. Kent haar zwakke kanten. Zal zeker overleven. (Ex-)Partner beseft niet welk verlies hij heeft geleden.

  2. Ik durfde niet, het voelde ongemakkelijk om ernaar te vragen. Toen ik in een van je commentaren ‘alleenstaande ouder’ las, schrok ik een beetje. Het raakte me. En nu weer. Omdat je reageert op mijn soort manier. Met letters en woorden. Ik wens je een mooie reis. En kijk uit naar je woorden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s