Gegijzeld

Het woord kwam gisteren opeens in me op, toen we in het donker weer naar huis reden, nadat we uren in het ziekenhuis hadden gezeten naast mijn moeder, die volslagen in paniek weer was. Gegijzeld. Ik zocht al een poos een goede beschrijving voor hoe het voelt, de laatste maanden. Ik kwam op termen als ‘in de wachtkamer zitten en niet weten welke deur er open gaat’, ‘impasse’, ‘verlammend;. Maar dat dekte steeds de lading niet. Gisteren wist ik het. Gegijzeld. Mijn lieve, moeilijke moeder ligt alweer drie maanden in ziekenhuis/verpleeghuis na een heel vervelende val. Haar kringetje is klein, waardoor het beroep op ons groot is. Mijn vader gaat trouw tweemaal daags op bezoek in het ziekenhuis, waar ze nu weer ligt. Mijn broer en ik wisselen elkaar af: hij de ene, ik de andere dag. Maar we staan altijd standby, want de situatie met mijn moeder kan iedere keer weer compleet omslaan. En – dit zegt niets over mijn liefde voor haar – ze is niet de makkelijkste patiënt. Veeleisend naar iedereen toe. Zo moesten we gisteren opeens hals over kop komen. Ze was in paniek door stoornissen aan haar hart. We stonden er, in dat kleine kamertje en konden niets anders doen dan haar proberen te kalmeren. Uiteindelijk kreeg ze medicatie en viel ze in slaap. En op de terugweg viel het woord gegijzeld me opeens in. Het is al maanden lastig dingen te plannen. Onze vakantie – die al ver voor haar val geboekt was – werd onzeker. Liefst wilde zij niet dat ik ging, maar iedere dag op bezoek bleef komen. Mijn man en kinderen waren juist hard toe aan vakantie. Ik ging wel. En het was – achteraf – goed dat ik ging, maar het ging niet zonder slag of stoot. De eerste drie dagen had ik knallende migraines en keek ik iedere vijf minuten op mijn mobiel of er bericht was dat ik rechtsomkeert moest maken.

De Kinderboekenweek komt eraan. Ik hou mijn hart vast dat ik opeens groepen af moet zeggen, omdat mijn moeders situatie kan omslaan als een blad aan een boom. Ik word binnenkort vijftig en had weg willen gaan met mijn gezin om dat te vieren. We plannen maar niets, want we weten niet hoe het over drie weken is. Gegijzeld door de situatie. Dat is het wel.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s