‘Nee, voor boeken betaal ik niet, hoor. Kun jij er trouwens van rondkomen?’

Zomaar een borrel, van de week. Ik sta aan een tafel met wat andere gasten. Naast me zegt een vrouw opeens ‘Ik zag je boek in de winkel liggen! Leuk, hoor. Bijzonder!’ We praten wat over het boekenvak, we staan in de zon en ik neem een slokje wijn. Of ik er van kan rondkomen, vraagt ze. Ik antwoord naar eerlijkheid dat zoiets lastig is, dat de markt lastig is en dat het niet is zoals zij, iedere maand vaste inkomsten van een baan. Ze knikt vol begrip. Haar kinderen lezen wel, maar zelf komt ze er nauwelijks meer aan toe. Druk druk. ‘Nou ja, E.L. James, ja, dat heb ik wel gekocht, verslonden, haha! En ik kreeg laatst weer wat boeken voor op mijn reader. Die had mijn vriendin weer van haar collega gekregen. Dat vind ik dan wel lekker. Voor boeken ga ik niet betalen, hoor,’ kwettert ze vrolijk verder. ‘Dat doe ik niet. Maar als ik ze dan zo kan krijgen, lees ik ze wel.’ 

De wijn smaakt opeens zuur. De zon brandt trouwens verdomde fel, bedenk ik me. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik moet zeggen. Er staan allemaal mensen om de tafel. Ze knikken glimlachend, iemand zegt nog dat ze Vijftig Tinten niet gelezen heeft en dan gaan de gesprekken verder. Over van alles en nog wat. Ik draai me om en loop weg, naar de schaduw.

 

Waarom ik nu niets zei? Omdat ik overdonderd was. Beduusd. Geraakt dat je tegen een schrijver kunt zeggen dat je niets wenst te betalen voor boeken, met een air en vanzelfsprekendheid alsof boeken je recht zijn. En omdat ik het antwoord ook niet heb op waarom mensen zo denken en wat er aan gedaan kan worden. 

 

Afbeelding

Dan toch gratis?!

Sinds vandaag online: Verhaaltjes.org – hiermee bied ik korte vehalen aan, die gratis in de klas of thuis gebruikt mogen worden. Je kunt ze via het digibord laten zien of gewoon vanaf je tablet voorlezen. Er zit ook een doneerknop op. Een donatie voor het verhaal is geheel vrijwillig: als je het in de klas gebruikt hebt, ben je misschien ook bereid er iets voor te geven. En door kortere content gratis aan te bieden, zijn mensen wellicht ook bereid om voor grotere content gewoon te betalen. http://verhaaltjes.org/

‘Joh, word je toch gewoon tuinman!’ Over omdenken en verdienmodellen voor schrijvers die niet van illegaliteit kunnen leven.

 

Afbeelding

 

Het blog van vorige week, over het lezen van duizend boeken via een gratis usb’tje, bracht veel teweeg. Vele discussies, vele suggesties, op- en aanmerkingen. Het werd duizenden keren gelezen en daarmee, was mijn doel ruim overtroffen:  het bewustmaken van mensen dat dit niet kan. Dat de mentaliteit van het eigenlijk prima vinden dat je het werk van andere jezelf onbetaald toe-eigent, niet oké is.

 

Het leuke aan de reacties, was ook de veelvoud aan suggesties hoe wij als auteurs dan wel geld konden verdienen. Niet alleen op sociale media, maar ook IRL, hadden mensen Continue reading