‘ Hee, psst, pssst, meisje, stickje hebben?’

Hee, psst, stickje hebben? 

Afgelopen zaterdag stond er in het Volkskrant magazine een stukje over ene Marijke. Marijke heeft een eigen tekstbureautje en aan haar werd gevraagd waar ze vooral geen geld aan uit wilde geven. Nou, Marijke vond tijdschriften van 5 euro zonde van haar geld. Die had ze binnen een uurtje uit namelijk. O ja, en aan boeken kon ze ook geen geld uitgeven. Ze had namelijk sinds kort een ereader en kon bij haar vriendin zo een stickje met duizend boeken erop krijgen, en die kon Marijke dan lekker gratis lezen. 

Allerlei schrijvers reageerden hierop. Saskia Noort bijvoorbeeld, via Twitter. En schrijfster Tiny Fisscher zond een brief in naar de Volkskrant, waarin ze meldde dat Marijke vast ook gratis teksten schreef als tekstschrijfster.

Voor ik verder ga: ik heb  niets tegen Marijke. Ik heb het stuk in VK gelezen en ze leek me een prima meid, we hebben een hoop dezelfde interesses, las ik. Het gaat niet om haar, want Marijke had net zo goed Puck, Pieter of Ans kunnen heten hier. Het gaat om al die mensen die het meer dan normaal vinden om boeken op deze manier te lezen. Maar voor de leesbaarheid, noemen we al die mensen maar even M dan.

M is niet de eerste, niet de enige en niet de laatste die het eigenlijk best normaal vinden om zo’n stickje te ontvangen en de boeken op haar ereader te zetten. Gratis. Een veelvoud van die vele duizenden boeken aan uren werk, mensen als Marijke vinden dat normaal. Ja, kom op zeg, hoor je vaak als tegenargument:

– je vindt het toch leuk om te schrijven?!

– ik heb gewoon voor de ereader betaald, hoor!

– het is de realiteit, accepteer het gewoon en denk creatief na, dan moet je zelf maar zorgen dat wij weer geld aan je boek uit willen geven! Vind jezelf opnieuw uit! Ga optreden! Verkoop je boeken gewoon zelf. (Nou ja, en nog meer van dat soort argumenten die er vooral op neerkomen, dat de schuld nooit bij degene ligt die duizend gratis boeken op een stickje rond laat gaan maar bij de schrijver.)

– ik heb de papieren versie van dat boek al (van al die duizenden boeken?? Wow! Fokking wow! Ik wil je boekenkast zien!) dus mag ik de digitale versie wel gewoon onbetaald hebben

– je verdient toch al genoeg met het voorschot? En met het geld als ik het leen uit de bibliotheek?

– als ik boeken leen van een vriendin, hoef ik toch ook niet te betalen? Daar krijg jij als schrijfster dan toch ook niets voor? (ik leen nooit duizenden boeken tegelijk bij een vriendin. Ik zou me een hernia sjouwen en mijn Aygo zou door haar as gaan.)

 

Nou ja, zo zijn er nog wel meer argumenten die mensen als M gebruiken – ongetwijfeld als reactie op dit blog komen er nog een paar binnen.  Maar laten we eens verder gaan op het gedachtengoed van M. Gratis en voor niets.

 

Hoe ziet een dag eruit als alles gratis en voor niets is?!

Ik word wakker en sta op. Shit, de muesli is op en het brood ook. Ik tuur in de ijskast. Er liggen wel zestig flessen champagne koud, die heb ik laatst nog meegenomen van de slijter.  Ik trek wat aan en rij naar de winkel. Maar eerst even tanken. Ik sluit aan in de rij bij de Esso en gooi de boel vol.

‘Dat is dan vijftig euro,’ zegt de medewerker.

‘Joh, ik heb al zo vaak getankt hier, en ik heb die auto al gekocht. Doe me een lol zeg! Ik koop wel een rolletje drop, oké?’

Ik rij naar de supermarkt en laad mijn kar vol. Niet alleen muesli, maar voor tussen de middag broodjes en beleg, wat flessen fris en ik heb zin in taart. Als ik mijn karretje voorbij de kassa wil duwen, word ik tegengehouden door de manager.

‘U moet nog afrekenen.’

‘Luister eens, pannenkoek, vorig jaar maakte jouw concern fokking veel winst ja, van onder andere mijn aankopen hier. Uit de weg.’

Hij gaat opzij.

Later die dag heb ik een afspraak met de tandarts. Jaarlijkse controle en zo. Ze reinigt mijn gebit, keuvelt ondertussen over haar vakantie in Thailand deze zomer. Als ze klaar is, sta ik op.

‘De rekening sturen we wel naar je toe.’ Ze glimlacht.

‘Niet nodig. Je vindt het toch leuk om tandarts te zijn? Nou dan. Doei, tot volgend jaar.’

Ik bestel een paar uur later in een restaurant een heerlijk drie gangen diner samen met mijn lief. We bestellen er een fles wijn bij, en dan nog een. Als de rekening komt, trekken we het bedrag van de wijnen ervan af. Dat scheelt de helft, want de winst op wijn is mega in een restaurant.

‘Wat doet u nou?’ vraagt de ober verbouwereerd.

‘Joh, we betalen het eten al. Niet zo zeiken, hoor.’ We gaan naar het filmtheater en kijken – zonder te betalen uiteraard want hallo zeg, ik heb het boek waar dit de verfilming van is, ook al gelezen. Betaald, ja. Dus hoef ik voor de verfiliming natuurlijk niet te betalen – naar 12 years a slave. Ongelooflijk eigenlijk, dat mensen vroeger zonder betaald te worden, moesten werken voor een ander! Wat een achterlijke tijd was dat! Alsof die mensen geen recht hadden op hun vrijheid en een eerlijk loon. Mooie film, besluiten we.

 

Be proud

Ik weet zeker dat ik zo enorm veel geld over zou houden! Ik begin het gedachtegoed van M et al steeds leuker te vinden eigenlijk! Ik voorzie gratis vakanties (“ik heb de vlucht al betaald, u denkt toch niet serieus dat ik dit hotel er ook bij betaal?!’), gratis concerten van al mijn favoriete artiesten (ik heb hun muziek natuurlijk al eens gekocht via mijn spotify abonnement, en bovendien, ze verdienen bakken met geld altijd, die artiesten. Die hebben mijn geld niet meer nodig, ze mogen blij zijn dat ik kom!). Ik ga gratis auto’s rijden (ik betaal wegenbelasting, ja!) en nog veel, veel meer. Gratis en voor niets! Totdat de Arabieren de oliekraan dichtdraaien wegens onbetaalde rekeningen. Totdat de supermarkt failliet gaat en ik geen boodschappen meer kan doen. Totdat de tandarts mij toegang weigert als ik niet op voorhand betaal. Totdat iedereen begrijpt dat je gewoon betaalt voor de dingen die je graag wilt hebben/doen. En als je het geld niet hebt, dan spaar je. Of wacht je. Is dat niet wat we onze kinderen proberen bij te brengen? Als je iets wilt, moet je ervoor sparen.

Tot je er trots op bent dat je dat boek van je eigen verdiende geld hebt gekocht, digitaal of papier. En niet in al je naïviteit en je zelfverontwaardigde zelfverklaarde onschuld in een krant roept dat je duizenden boeken gratis kunt krijgen op een stickje.

 

 

Afbeelding

 

 

Advertisements

38 thoughts on “‘ Hee, psst, pssst, meisje, stickje hebben?’

  1. Goedzo! En nu we het er toch over hebben… Wat gedacht van al die mensen die ‘gratis’ films downloaden? IK koop gewoon de DVD – als die in de aanbieding komt.
    Maar… voor muziek ga ik niet betalen (ik heb ZO een hekel aan die zg ‘gratis’ muziekdownloads, waarbij je – al het er op aankomt – TOCH moet betalen…) Nee, dan koop ik liever de CD of zet ik de radio aan.
    Maar goed, ik dwaal af. Goed stuk! 🙂

  2. Maar het is wel de tendens van deze tijd. De overheid promoot het “gratis” ook. Elk werk kan bijna wel vrijwillig gedaan worden, zou je bijna denken, participatiesamenleving. Binnenkort komt de landelijke schoonmaakdag of zoiets er weer aan en willen ze dat we de straat schoon gaan maken, dan hoeft de gemeente dat niet te doen, maar mogen wij dit lekker gratis gaan doen. En inderdaad krijg ook ik vooral vaak te horen: zeg, wil jij niet even een tekstje voor ons schrijven: gratis?! En boeken uitlenen in de Bibliotheek? Dat kan toch best gratis? Gewoon door een vrijwilliger laten doen! Ik zeg tegen de politiek dan altijd, dan mag de wethouder zijn werk ook weer gratis gaan doen, en de huisarts best ook, en de schooljuf ook, en …. Je kunt er inderdaad best kribbig om worden 🙂

    • Misschien moest er maar eens een basisinkomen voor iedereen komen, waar je in principe van rond kunt komen. Iedereen die dat kan draagt zijn of haar steentje bij aan de samenleving door te doen wat hij of zij goed kan of: nog goed kan, wanneer er sprake is van ziekte of handicaps. Daar horen (mantel)zorgtaken ook bij, en alles wat nu nog vrijwilligerswerk heet 😉 Wil je wat meer verdienen? Doe iets waar mensen voor willen betalen. Bedenk iets creatiefs. De wereld zal beslist veranderen, want de verhoudingen komen op hun kop te staan.

  3. Jammer dat je steeds weer op deze negatieve manier de publiciteit zoekt en niet gewoon via je boeken. Ik heb ze gedownload en er twee bladzijden van gelezen. Blij dat ik ze niet gekocht heb.

    Van een beetje schrijver mogen we toch wel wat meer creativiteit verwachten. Verander wat je niet kunt accepteren, accepteer wat je niet kunt veranderen. Downloading is here to stay, notabene met goedkeuring van de rechter.

    Zelfs al heb je het grootste gelijk van de wereld , je word er beslist geen leuker en beter mens van als je steeds maar blijft proberen om dat gelijk te halen. Stop dan met schrijven en word lekker tuinman of zo. Kan ook hartstikke veel bevrediging geven.

    • Haha, dit vind ik nou eens een leuke reactie! Ik heb geen groene vingers en vraag me af wat jij doet. En of je dat gratis zou doen. En ook hoe jij, als volwassen man/vrouw op het idee komt mijn kinderboeken te gaan lezen. Je bent niet mijn doelgroep, dus ik verwacht ook niet van je dat je ze leuk vindt. Fijne dag nog, D. Samson/Janken!

    • Wat heeft dit nou met gelijk halen te maken, kun je mij dat uitleggen? In mijn opinie beschrijft ze gewoon op een leuke manier dat het diefstal is om jezelf zaken toe te eigenen zonder ze te betalen. Maar er heerst een soort collectief gedachtengoed dat als er een manier is om het gratis te krijgen, het dan op de een of andere manier geen stelen is…. Jezelf zonder toestemming van de eigenaar iets toe eigenen is STELEN, maar als je voor mij een creatieve manier hebt om het anders te zien, ben ik erg benieuwd. Dit zal dan wel weer zuur klinken, maar dat neem ik dan maar voor lief. Ik ben trouwens een buitengewoon vrolijk mens 🙂

      • Op één punt heeft ‘Samsom’ gelijk: boeken gratis ontvangen is geen stelen, de rechter heeft bepaald dat dat niet strafbaar is. Maar de vriendin die het stickie aanbiedt is wél strafbaar. Dat is de feitelijke diefstal. Gek genoeg hebben veel mensen er geen moeite mee om zich te omringen met criminelen. Maar dan moeten ze niet klagen als op een dag hun fiets of portemonnee verdwenen is. Diefstal is here to stay, accepteer wat je niet kunt veranderen.

    • Dat moet dan zeker ook gratis? En wel een beetje blijven lachen, meisje, want het zijn toch vrolijke plantjes?

  4. Wat een heerlijk stuk, je hebt helemaal gelijk! Ik vind het zelf onacceptabel om boeken te downloaden, ik was zelfs een van de weinigen in mijn vriendengroep die nog echte cd’s kocht in plaats van Limewire te gebruiken om aan mijn muziek te komen. Tegenwoordig heb ik aan het luisteren naar de radio genoeg. Ik vind het naast algemeen fatsoen ook een teken van respect voor degene die zijn best heeft gedaan een persoonlijk werk af te leveren.

  5. Kijk eens op Bookbub.com elke dag worden een aantal gratis of tegen een geringe prijs e-boeken aangeboden via Apple en/of Amazon. OK in het Engels, maar gratis aangeboden. Niet iedereen die gratis boeken download is een crimineel.

  6. Laten we vooral iedereen die zijn brood met schrijven of muziek verdient in ere houden en de creativiteit toejuichen door gewoon te betalen voor zijn of haar werk.

  7. Helemaal mee eens dat je betaald moet krijgen voor je werk. De vraag is alleen hoe of via welk kanaal. Wat dat betreft is het de realiteit dat ‘content’ steeds meer het vehikel wordt voor het geld verdienen op andere manieren, of je het daar nou mee eens bent of niet.
    En zijn jullie serieus zó principieel dat je voor élke download betaalt of élke gratis download weigert en in plaats daarvan de hard copy gaat zoeken en kopen?! Bewonderenswaardig maar op den duur niet echt houdbaar meer, volgens mij. Vroeger of later zul je met je tijd mee moeten of accepteren dat je buiten de maatschappij komt te staan…

  8. Wat een heerlijk stuk! Boekhandelaar met slapeloze nacht genoot van artikel en commentaar! Het tegengeluid is fijn en geeft moed! Koop bewust! Denk na!

  9. Lijkt me allemaal iets te makkelijk. De technologische ontwikkelingen staan niet stil en veroorzaken een disruptive ontwikkeling in iedere branche, omdat onze oude structuren veel te kostbaar zijn geworden en de technologie voor alternatieven zorgt. EasyJet, Ryan Air, Dell computers veroorzaakten een aardverschuiving op hun traditionele markt, maar daar hoor je nu niemand meer over. De 3D printer, in combinatie met het sociale web, zorgt ervoor dat groepen van verbonden mensen zaken van elkaar kunnen krijgen/maken zonder dat ze daar organisaties (uitgevers, drukkers, boekwinkels) voor nodig hebben. Dat noem je crowd companies als onderdeel van de nieuwe deeleconomie, waarbij toegang tot belangrijker wordt dan bezit.

    Wij van Seats2meet.com ruilen werkplekken voor buzz, sales en online hulp bieden aan andere netwerkgebruikers. Ook wordt je geacht als gebruiker te netwerken en je kennis te delen met een willekeurige vreemde. Dat geeft ons oude product/dienstverlening opeens een hele andere dynamiek, waardoor we weer nieuwe, letterijk betalende klanten aantrekken. Of netwerkers die het goed gaat, die nieuwe activiteiten starten en dan weer kantoorruimte en collaboration software nodig hebben, die vervolgens weer deels gratis/deels betaald wordt.
    Ik geef zelf ook boeken uit zonder de traditionele waardeketen maar met behulp van mijn waarde netwerk. Hoe meer er gedownload wordt, hoe hoger de fysieke verkoop is mijn ervaring van de afgelopen 4 jaar. (ratio fysieke boek-gratis download ongeveer 1:5).

    En natuurlijk moet er ergens ook geld worden verdiend (dat is nl onlosmakelijk verbonden met belasting betalen), alleen dat omzet maken gaat op een andere, en veel eenvoudiger dus goedkopere manier, waarmee het verdien-bedrag kan daarmee veel lager zijn. Daarmee wordt geld minder belangrijk en dat is precies de uitweg uit deze crisis. En dus niet blijven hangen in het oude, hoe moeilijk dat ook af en toe kan zijn. Dankzij het internet zijn de kosten van distributie van informatie (bijna) nul, dus daaraan geld verdienen is kansloos, leuk of niet. Dat heet vooruitgang.

    De stoomtrein was immers ooit ook het werk van de duivel…en mijn kinderen weten echt niet meer wat een paardentram was.

    Waar wij in het Westen tobben met dit soort zaken, waait er in China een hele andere wind. Copyright betekent in China ‘het recht tot kopiëren’ en dat gebeurt er dan ook volop. Het is namelijk juist respectvol om ‘meesters’ te kopiëren! Dat leidt daar tot vernieuwende businessmodellen. De traditionele Chinese muziek- en filmindustrie geeft gewoon alles gratis weg en verdient geld aan Google advertenties. Veel optredens worden gesponsord door fabrikanten, die in contact willen komen met de consument: gratis concerttickets dus; de artiest leeft van de sponsorinkomsten.

    Zo zal ook hier een hele branche zich moeten omvormen. Hoe langer je daarmee wacht hoe groter de schade is die je jezelf berokkend en dat wordt niet veroorzaakt door het ‘sticky meisje’. Zij waarschuwt je onbewust alleen maar op wat uiteindelijk ‘gewoon’ zal worden. Leuker kan ik het niet maken.

    • Ik vind dit een typisch, cliche ‘verander maar gewoon’ stukje. Het bijzondere is, dat het voor een aantal beroepsgroepen mogelijk is hun businessmodel te veranderen, maar voor het gros van de (jeugdboeken)schrijvers niet. Een boek is in weze een simpel iets: een verhaal, bedacht door de schrijver. Je kunt het 1) op papier uit laten geven of 2) digitaal publiceren en dan nog a) bij een uitgever of b) in eigen beheer. Dat werkt voor management en coachboeken, want die doelgroep (je trainees etc) zie je toch wel en terwijl je toch voor die groep staat in je S2M, of bij je doelgroep zit, kun je die wel slijten, ja. Maar zie je mij al een groep kinderen benaderen in een speeltuintje of zo met de vraag of ze mijn boek willen kopen? Schrijvers van (jeugd)boeken zien hun doelgroep ook – maar die hebben doorgaans geen geld bij zich om jou boek te gaan kopen. Ook al worden ouders van tevoren in een nieuwsbrief verteld dat de schrijver op school komt en dat er boeken verkocht kunnen worden, is het een bedroevend aantal kinderen dat daadwerkelijk de boeken koopt. De meesten halen de boeken wel uit de schoolbibliotheek of een gewone bieb. Toen de cd-industrie in elkaar stortte door online streaming, zei iedereen : ze verdienen toch wel genoeg, die artiesten. En bovendien, dan gaan we wel naar het concert en verdienen ze daar hun geld mee. Dat is trouwens ook al onderuit gehaald, artiesten verdienen geen zak aan Spotify (lees: http://www.theguardian.com/music/2010/apr/18/sam-leith-downloading-money-spotify). Dat verdienmodel van artiesten is voor zeer weinig schrijvers neergelegd, kan ik je vertellen. Die kunnen geen stadions vol vullen, avond na avond, met een daverende show. Dus Ronald, ook jouw betoog is niet nieuw – maar er is van al die mensen die hard roepen dat de schrijvers zichzelf maar opnieuw moeten uitvinden, niemand die dan met concrete voorstellen komt hoe wij dan wel eerlijk geld kunnen verdienen. Want geld verdienen is WEL belangrijk, we zijn geen filantropen! We hebben hypotheken, zorgverzekeringen en de meeste van ons bouwen geen pensioen op, geen arbeidsongeschiktheidsverzekering. Maar we hebben wel kinderen die op sport willen, die gevoed moeten worden. Met welk model stel jij dat dan voor? Ik zou dat heel erg graag horen, want ik heb te vaak ‘Verander dan maar en deal with it’ moeten horen van mensen die NIET in dit vak zitten. Je noemt de paardentram. Oke, laten we daar eens op verder gaan: de mensen die de paardentram bestuurden, konden omgeschoold worden om stoomtreinen te bedienen. Zelfde soort werk (transport), maar met andere technologie. Maar je zeg geen ‘vooruitgang’ waarin iedereen opeens gratis in die paardentram vervoert werd. Niet iedere verandering is per definitie een vooruitgang. Soms sterft iets uit. En achteraf roept dan iedereen ‘Shit! De tijgers zijn uitgestorven!’. Maar deel vooral je ideeën over nieuwe verdienmodellen voor ons als schrijver. Ik kijk er naar uit!

      • Even een korte reactie.
        Ik denk namelijk dat juist de kinderen/jeugd geen ebooks lezen en deze lenen bij de bibliotheek dus daarvoor gaat de r vandenhoff dan ook niet op.
        Onze kinderen ( tieners ) lezen veel maar dat zijn of gekochte boeken of boeken uit de bibliotheek.

        Ik denk ook echt dat er iets moet veranderen, merk het zelf ook in mijn vakgebied.
        Maar hoe… dat is de vraag .

  10. Overigens, laten we er eens vanuit gaan dat – los van het feit dat we als schrijvers inkomsten mislopen – die e-boeken gemiddeld 5 euro per stuk zouden kosten. Dan loopt je dus met 5000 euro aan boeken weg. Probeer maar eens met 5000 euro aan onbetaalde boeken weg te lopen uit de boekhandel. Als je het zo visualiseert, is het opeens zo onschuldig niet meer.

  11. Hee Marlies, ik ben het helemaal met je eens en erger me ook aan al die mensen die gedachteloos muziek, films en boeken gratis downloaden. Maar ik ben ook erg voor het zoeken naar nieuwe creatieve oplossingen, dus kom maar op, R.van de Hoff, we zijn benieuwd! 🙂

  12. Ik bespeur gewoon boosheid bij iedereen en geen acceptatie van een veranderende wereld. Dan krijg je nooit de creativiteit die er nodig is. Even een korte opmerking over Spotify: die zijn na een goede start weer deals gaan maken met de gevestigde orde, dus vandaar dat er weer te weinig geld overblijft voor de creatieve makers….

    Natuurlijk heb ik geen kant en klare oplossing. Bij S2M hebben we er bijna 10 jaar over gedaan om te komen waar we nu zijn en zullen nog wel 10 jaar nodig hebben om ergens in het uiteindelijke model terecht te komen. FF iets kant en klaar neerzetten gaat helaas niet. Maar ik begrijp je behoefte wel.

    Vanuit mezelf: 10 jaar gelden was ik horeca ondernemer. Punt. Lekker eenvoudige en duidelijk. Nu ben ik Internet strateeg, trendwatcher, auteur, concept ontwikkelaar, deeleconomie evangelist, geef spreekbeurten, geef adviezen, ben mede eigenaar van S2M en een web development bedrijf, heb een goede doelen stichting en doe nog veel meer. Al die activiteiten bepalen in meer of mindere mate mijn inkomen.

    En geld is niet alleen belangrijk, het is noodzakelijk zolang we in een democratisch land belasting moeten betalen. Alleen waar de deeleconomie een grotere rol gaat spelen kan geld MINDER belangrijk worden, dat is wat ik zeg. Onze nieuwe economische groei zit in een andere stijging dan alleen die van het BNP. Maar ik raak off-topic.

    Ik wil best in Utrecht jullie allemaal uitnodigen voor een ronde tafel om eens met elkaar te kijken of we tot andere en creatieve gedachten kunnen komen. Marlies, je bent van harte uitgenodigd je blog volgers/lezers te mobiliseren en dan schuif ik met alle plezier aan op een van onze locaties. Ik hoor graag van je!

  13. Misschien is dat een idee, eens bij elkaar komen. Maar ik blijf erbij dat het niet voor iedere beroepsgroep geldt, dat wat jij beweert. Ik heb er ook tien jaar over gedaan: tien jaar om tot 20 boeken te komen en een beetje meer bekend te worden. Als schrijver zijn onze mogelijkheden redelijk beperkt. Ik schrijf ook voor tijdschriften en die zeggen tegenwoordig ook: we laten het de – gratis en onbetaalde – stagiair doen, bedankt voor al die jaren! Of ze zoeken ‘contentmarketeers – voor een paar eurocent per zin mag je content aanleveren. Daar is niet van te leven. En schrijven is – zeker voor mij – een dagtaak. Dit is wat ik doe. Ik beheer er geen S2M bij, ik doe niet aan websites bouwen, want ik investeer mijn tijd en energie in het schrijven van boeken. Boeken, waarvan ik hoop dat die vooral betaald zullen worden. Er valt niet te ‘verdienen’ als we ruilen. ‘Jij een kinderboek gratis in ruil voor een maaltijd?’ Dat werkt niet. Komt nog bij dat wij onze boeken niet rechtstreeks mogen verkopen aan kinderen. Voor onze doelgroep moeten de ouders en de scholen beslissen en dat is maar goed ook. Maar dat maakt het voor ons nog lastiger. Je stelt dat we boos zijn. Ja, we zijn boos. Want als schrijver hebben we nauwelijks iets te vertellen over wat ons boek mag/moet kosten, hoeveel procent we daarvan krijgen, in welke winkels het boek wel of niet ligt. Maar we zien wel dat allerlei dingen over onze hoofden heen gebeuren, waar we 0,0 grip op hebben. We zien bibliotheken sluiten en daarmee inkomsten wegvloeien. We zien scholen bibliotheken openen waar we geen leengeld voor krijgen. We zien dat mensen illegaal downloaden. We zien winkels omvallen. We zien dat webshops groot worden maar de zichtbaarheid van onze boeken is daar minimaal. Ze liggen je niet tegemoet te stralen op een plankje. We zien auteurs de moedige stap maken naar uitgeven in eigen beheer – en hoe ze niet meer rond kunnen komen. Natuurlijk maakt dat boos. En ook strijdlustig. Het is om die reden goed een tegengeluid te laten horen aan zo’n mevrouw met haar stickje. Want als wij zwijgen, geven we ons gewonnen.
    Ik hou je aanbod in gedachten.

    • Wat dacht je van social media?
      Facebook……..je boeken promoten……toneelstukjes/knderliedjes etc. Ik barst van de ideeën. 🙂

  14. ok, je verhaal laat me toch niet los, vooral waar je ingaat op wat je allemaal niet mag onder de oude regels. Mijn devies: ga eromheen. Bovendien zeg ik helemaal niet dat je 10tallen verschillende dingen moet doen (zag overigens wel dat je media adviezen geeft, lezingen etc. dus je bent best al wel op weg ), maar dien ontstaan als je gaat bewegen buiten de oude wereld om. Je mag geen boeken verkopen aan kinderen? Maak een virtueel magazine dat je dus ter beschikking stelt op het web, dus ook aan kinderen…als ze de content leuk vinden gaan ze vanzelf wel de vraag stimuleren via hun ouders (ff ouderwetse marketing kreet tussen door). Je kunt kinderverhalen via webTv gaan uitzenden ( uurtje voor het slapen gaan) en die filmpjes on demand weer bij dat magazine neerzetten. Abonnementje. In de antwoordlijn op FB stond een reactie van Josje Feller, die weet hoe je in de nieuwe wereld een magazine neerzet (niet altijd met succes, maar ook daar leer je van :-)) ), en die bovendien over een enorm vrouwen/moeders netwerk beschikt. Zoek de verbinding eerst, vaak met onverwacht relevante mensen, creëer een groep van verbonden mensen om je heen (is nog geen community) en onderneem iets.

    Dan loop je altijd tegen de ‘middelen aan’. Niels Roemen zegt dan “durf te vragen” en zie wat er in die mooie wereld van verbondenheid en ‘sharing’ gebeurt. Josje Feller heeft een mooi netwerk en die doet vast wel graag mee. Wij hebben bij S2M een semi-profi Google Hangout studio voor de webverhaal filmpjes, mag je zo gebruiken. Een virtueel magazine? Ik gebruik dit format voor mijn eigen boek http://www.society30.com. Copy paste, andere huisstijl erover en klaar (kost je geen geld!). Kun je direct beginnen…Events, workshops etc organiseren? Er is gratis eventsoftware en 70 S2M locatie’s gaan graag mee op het (financieele) risico van de bijeenkomst en bieden regelmatig een ‘oefen’podium aan. Daarnaast huilt het in je eigen netwerk van allerlei mensen en kennis=mogelijkheden die ik niet kan opnoemen, kortom, onderneem gewoon iets…misschien moet dit wel het uitgangspunt van je ronde tafel zijn…

    Beetje off topic: De wederkerigheid is nooit direct trouwens. Dus boek voor maaltijd werkt niet. Delen in een groep van verbonden mensen werkt altijd. Asynchrone wederkerigheid noem ik dat.
    Een aardige quote hierover uit het boek The Serendipity Machine van Sebastian Olma:
    “A potlatch is a ceremonial feast that has been found to be an integral part of many archaic economies. The word comes from a native North American dialect term meaning “to give away” or a “gift.” Anthropologists have long been fascinated with the potlatch, because it is the cornerstone of an economic system in which acts of exchange do not take place in a space abstracted from personal relations. In our modern economies, a transaction is sealed by paying a price, thus alienating the previous owner from the good or service. Paying the price, one might say, cuts off the previous owner’s bond with the object of exchange and also prevents the emergence of any social bond between the two parties. The potlatch, in contradistinction, is a form of exchange designed to establish a social bond between the parties engaging in the exchange. The gift is never alienated from the giver. Rather, he or she enters into a relationship of asynchronous reciprocity with the receiver of the gift. The exchange establishes a strong social bond between the parties involved in the gift exchange, obligating the receiver to repay his or her gift debt. However, the reciprocity is asynchronous, meaning that when and how repayment takes place is left to the will and capabilities of the receiver.”

  15. Ik herken de volgende oplossingen waar verschillende creatieve takken nu mee spelen:

    1. Zelf toenadering zoeken tot de eindconsument, hen ervan overtuigen dat het product écht het geld waard is. Soms nog voordat de productie is begonnen. Kickstarter en andere crowdfunding platformen worden steeds populairder, en er worden elke dag films, indie games, bordspellen, muziek albums en boeken mee gefinancieerd. De maker moet hierbij echter in steeds grotere mate de rol van promoter en uitgever op zich nemen – zeker geen makkelijke taak. Jezelf onderscheiden en een directe behoefte aanspreken is hier erg belangrijk.

    2. Op andere manieren geld verdienen, waarbij het product alleen dient om deze diensten aan de man te brengen. Veel artiesten verdienen weinig meer aan album sales, en moeten het hebben van optredens en merchandise verkoop. In de gaming industrie zijn veel populaire games gratis, maar bieden door middel van microtransacties ‘extras’ aan aan de fans. Sponsoring, advertenties, internetverkeer, premium content, om maar een aantal strategieën te noemen.

    3. Het inspelen op de behoefte aan gemak en behoefte aan toegankelijkheid van de consument. Op het moment dat iTunes en Spotify makkelijker zijn om te gebruiken dan een illegale downloadsite met mogelijke virussen en reclame, dan hebben veel consumenten die paar euro er al sneller voor over.

    4. Een meerwaarde aanbieden die je niet krijgt van een illegale kopie. Dit kan een bijzonder mooie doos of uitgave zijn, maar bijvoorbeeld ook toegang tot extra content of communities online. Voor sommige boeken zouden dit bijvoorbeeld mooie illustraties kunnen zijn, die op e-readers niet even goed overkomen.

    5. Het ‘lastig maken’ om op illegale wijze aan producten te komen. Kopiëerbeveiliging, DRM, noem het maar op. Nadeel is alleen dat deze technieken vaak omzeilt worden, en dan is degene die het product wél heeft gekocht de dupe, want die kan het niet even uitlenen aan zijn broer maar piet piraat wel. “Hier heb je een stickje.”

    Het digitale tijdperk brengt mogelijkheden maar ook moeilijkheden met zich mee, en dit kan frustrerend zijn wanneer mensen als Marijke enigzins schaamteloos verkondigen dat ze vinden dat ze wel recht hebben op iets, maar hier niet voor willen betalen. Hoezeer het ook wenselijk zou zijn om met blogposts als deze de algemene opinie te veranderen zodat mensen weer meer producten kopen, ik denk dat dit een onbegonnen werk zal zijn.

    Een probleem is namelijk dat voor veel consumenten het creatieve proces en de waarde hiervan niet tastbaar zijn. Mensen zijn eerder geneigd om naar de waarde van het eindproduct te kijken en die wordt, hoe vervelend ook, lager naarmate het gratis aanbod (al dan niet legaal) groter wordt. Tevens is het nu ook laagdrempeliger om toe te treden tot de markt: iedereen kan zonder al teveel moeite een e-book online verspreiden, zonder hiervoor bij uitgevers langs te hoeven. Hetzelfde gaat op voor de muziekindustrie, met Youtube, Spotify, Bandcamp, etc. Het gevolg is dat de consument niet altijd overtuigd is dat jouw product wel hun geld waard is, zolang er veel gratis en goedkope alternatieven zijn.

    Het eindresultaat is dat er in deze snel veranderende markt steeds meer druk komt te liggen op het meeveranderen en jezelf onderscheiden van de rest. Ik begrijp uit je andere comments (en ook vanuit mijn persoonlijke perspectief) dat dit niet het antwoord is waarop je dan zit te wachten. De kracht van virale mond-op-mond reclame is met social media echter groter dan ooit, en het zorgt ervoor dat de succesverhalen ook meteen megasuccessen zijn, en betere producten misschien niet de aandacht krijgen die ze verdienen.

    Mogelijk is er in de toekomst een grotere rol weggelegd voor ‘agents’ die helpen creatievelingen zichzelf in de markt te plaatsen en hun brood te verdienen met hun werk, en zich laten richten op waar ze goed in zijn zonder te hoeven leren de markt te bespelen. Zoals een publisher, eigenlijk. Maar kleinschaliger, en meer in touch met de consument.

  16. Hoewel ik het eens ben met je verhaal, denk ik ook dat de mentaliteit niet meer zal veranderen. Dus de doelgroep die een boek echt koopt is daarmee kleiner geworden. Daar moeten wij als schrijvers dus ‘iets mee’. De achterliggende vraag in het verhaal is eigenlijk: hoe trek ik mensen in deze tijd over de streep om mijn boek te kopen – al dan niet digitaal.

    Ik heb zelf het kinderboek ‘Marretje en de rest’ geschreven en Cindy Heijkoop heeft de illustraties verzorgd ( http://www.marretje-en-de-rest.nl ). Het was ons eerste boek en met verbazing heb ik kennis gemaakt met de enorme beperkingen die schrijvers van overheidswege worden opgelegd. Het hele proces van een boek schrijven en op de markt brengen was geweldig leuk om te doen en ‘Marretje en de rest’ doet het goed. Nog wel. Maar ongetwijfeld komt er een moment dat dit ook weer minder gaat. En wat moeten we dan ondernemen? Ook als je in eigen beheer uitgeeft, mag je nooit zelf initiatieven nemen in de vorm van bijvoorbeeld leuke acties. Schrijvers mogen namelijk geen concurrentie zijn van de (online)boekhandel… Tegelijkertijd kost het wel veel geld om het boek via het CB beschikbaar te houden voor die boekhandels.

    Dus het klopt wel dat je buiten je boek om moet gaan denken, want als schrijver kun je met je eigen boek helemaal niks, door de wet op de vaste boekenprijs. Voorlezen op scholen en in bibliotheken is hartstikke leuk om te doen, maar er gaat veel tijd inzitten; als debuterend schrijver krijg je er niets voor en je verkoopt er geen boek meer om.

    GRATIS is wel het toverwoord in de huidige maatschappij. Iets weggeven, waardoor de bekendheid van het boek vergroot wordt. Maar dan moet er ‘iets’ gemaakt worden en dat iets mag dan ook weer niet te veel tijd en geld kosten, omdat een project ‘boek’ al geen ‘waanzinnige marges’ oplevert. En zie daar: de neerwaartse spiraal is geboren!

    Misschien is dat wel de conclusie? Dat een boek schrijven op den duur alleen nog weggelegd zal zijn voor mensen die dit als hobby doen? Waar iedereen dan gratis van kan genieten? En dat dit dan ook normaal is, want… een hobby kost geld. Toch?

    Simone van Drie

  17. Interessante discussie. Van het zelf in de markt zetten raken we van onze schrijfkoers af. Zo kost het schrijven van een verhaal nu jaren terwijl dit veel sneller zou kunnen als de focus op het schrijven kan blijven liggen.
    Ik loop al een paar jaar rond met het idee: als er eens een website bestond (als het dan toch allemaal digitaal kan) die ‘reclamemakelaar’ zou zijn en tegelijkertijd e-books zou aanbieden? Als je een GRATIS E-book wilt downloaden moet je bijvoorbeeld de boektitel en 3 reclames kiezen. Deze reclames verschijnen dan onderaan elke pagina van je gratis boek. De bedrijven van de gekozen reclames betalen de schrijver een x bedrag per gedownload boek. Zo is iedereen blij. Of zie ik iets over het hoofd? Als ik de techniek kende zou ik zelf zoiets opzetten. Een soort nieuwerwetse bookhandelaar dus. Ik denk dat de grote merken hier wel wat voor voelen. Wat denken jullie? Of zou dit te simpel zijn? Groet Rosee

      • En wat is nou 3 regels reclame onderaan een boek als je het GRATIS en dus legaal kunt downloaden, in de wetenschap dat je er ook nog iemand een groot plezier mee doet! (uiteraard 1 per 1-p adres, moet worden ingedekt) FB staat vol met reclame, ik zie het niet eens meer.
        De uitgever krijgt 10 a 20 % :), de makelaar 20% en 60 a 70 % van de opbrengst gaat naar de schrijver. Als we dan toch de wereld om moeten draaien 🙂
        En als de schrijver in eigenbeheer uitgeeft krijgt hij uiteraard het bedrag van de uitgever erbij, want dan moet hij zijn eigen promotie doen. Van de opbrengst kan de schrijver dan een ‘promotor’ betalen indien gewenst. Een soort mini agent op maat, die voor de promotie zorgt en afspraken regelt voor lezingen en dergelijk, zodat de schrijver kan doen wat hij doet: schrijven. Vorig jaar heb ik een half jaar door Nederland getourd en wat de scholen betalen was niet toereikend om alle kosten te dekken, maar wel heel erg leuk om met de doelgroep in contact te komen. Ook hierin kunnen sponsors worden betrokken, zodat scholen vaker een schrijver kunnen uitnodigen en lezen weer hip wordt. Want de liefde voor de letter, daar moeten we het toch echt van hebben. De website zou ook weer makers van booktrailers kunnen aantrekken die voor normale bedragen een leuke boektrailer maken, etc. We hadden dit idee redelijk ver uitgewerkt, maar ik wil liever schrijven.
        Ik ben voor. maar wie durft zoiets aan? Klein beginnen, of gelijk groot van start? Ons E-book is er klaar voor een avontuurlijk experiment.

  18. Je vergeet een categorie. Mensen die weten dat gratis boeken downloaden niet pluis is, maar die het toch doen. Gewoon omdat het kan. Omdat het kicken is dat je met 1 druk op de knop binnen 20 seconden 15 tot 25 eu uitspaart. Ik ben 1 van hen. Erg he?

  19. Maar Karina, zou jij dan dus wel gratis een boek downloaden met reclame als je weet dat het dan wel pluis is en de auteur dan toch een vergoeding krijgt – zonder dat het jou wat kost?

    Ik vind het idee van Rosee heel creatief bedacht! Er wordt al aan zoiets gewerkt, maar dan wel weer in een format dat alleen alle andere partijen er beter van worden en de auteur er amper wat van merkt (zoals gewoonlijk). En dat komt omdat de uitgevers daarmee bezig zijn.
    Het is ook niet helemaal gratis, want mensen moeten wel weer een abonnement nemen. En dan blijft Karina waarschijnlijk wel gewoon downloaden op plaatsen waar de boeken ‘echt’ gratis zijn.
    http://www.nrc.nl/boeken/2014/02/13/streamingdienst-voor-boeken-dit-jaar-gelanceerd/

  20. Gelukkig is er een eerlijk alternatief, Marlies: Boekenwolk. Onbeperkt digitale kinderboeken lezen voor een vast bedrag per maand. Voor mensen die bereid zijn een schappelijk bedrag te betalen voor digitale content.

  21. Geweldig stuk! Je hebt helemaal gelijk. En je kan best goedkoop boeken lezen op je e-reader, er zijn heel vaak aanbiedingen te vinden. Lees je een gloednieuw boek voor €4,99. Dan hoef je niet te stelen. Mentaliteitsverandering.

  22. Ik vind het veel te leuk om met een ‘echt’ boek op de bank te kruipen. Okè op een e-reader kun je meerdere boeken zetten wat makkelijk kan zijn. Maar voor mij gaat er niks boven het gedrukte exemplaar

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s